Voetbal 1920-1975

V O E T B A L 1 9 2 0 – 1 9 7 5

Weet U nog, we waren kampioen geworden in de eerste klasse. Het geen tevens ons einde zou betekenen.
Hoe dat nu wel mogelijk was??
Toen we bijna een hele week lang het behalen van het kampioenschap gevierd hadden, verscheen er in het Bondskrantje, dat wekelijks bij onze secretaris in de bus kwam, een berichtje dat U.N.A, had geprotesteerd omdat wij een ongerechtigde speler hadden opgesteld. (Ze hadden nog gelijk ook: een geschorste speler deed toch mee…,) Wij wisten van niets (hij stond onder een andere naam opgesteld, we keken toen niet zo nauw),
Er zou niets gebeurd zijn als we zelf onze mond maar hadden behouden iemand, had gepraat, en dat wist U.N.A. nu .
Het gevolg was dat we nu de wedstrijd over moesten spelen. Grote consternatie, maar na veel vijven en zessen hebben we de wedstrijd op hun terrein opnieuw gespeeld. En weer trokken wij aan het langste einde. Weer werd er gefeest dat het een lieve lust was.
Maar och-arme, in het volgende Bondskrantje stond weer dat we nog eens tegen Nuenen moesten spelen; want ook daar hadden we onze mond niet goed dicht gehouden over die ene speler.
Wat waren we kwaad. Eerst wilden we niets meer overspelen, maar toch kreeg het, gezond verstand de overhand. Als we niet speelden zouden we de wedstrijd met 5-0 verloren hebben. En dus geen kampioen.

Met lood in de schoenen gingen we naar Nuenen, en verdorie we wonnen ook daar, met 2-0, Groot was onze vreugde, en weer behielden we de naam “de Beer van Woensel” hoog.

Toen we na een paar dagen onze positieven weer bij elkaar hadden kwam echter de kater. Nogmaals moesten we opnieuw een wedstrijd spelen en wel tegen Geldrop. Dat werd onze genade slag.
Wat gebeurde er ???
Juist toen een onze spelers wilde scoren, brak hij zijn been,
Dit was het einde. De wedstrijd werd gestaakt, zoals toen “te doen gebruikelijk”.
Een ander speler ging verhuizen naar Oirschot, en de puf was er helemaal uit.
Met een bij-een-geraapt elftal speelden we nog een afsheidswedstrijd. Voor een onzer spelers die naar de West ging vertrekken. De oorlog brak uit, en die deed de rest.
Een roemloze dood op het hoogtepunt dat we hadden bereikt.

Een Oud-voetballer

Geef een reactie